ALMANCI YAZILIR ALAMANCI OKUNUR 13

Tabii hayallerle gerçekler birbirinden oldukça farklıydı. Kendimi yeni yıl tatilinde bol bol gaza getirmiştim, ama verdiğim yeni yıl kararlarını uygulamakta zorluk çekiyordum. Zayıftım… Almanya’ya döndükten daha 4-5 gün sonra annem beni ziyarete gelmeye karar vermişti. Türkiye’de geçirdiğim zamanda annemle yaptığım konuşma içine sinmemişti doğal olarak. Beni görmek istiyordu. Bir taraftan çok zamansız olsa da öteki... Continue Reading →

ALAMANCI XOX

Sihir denen bir şey var Dünya’da… Bazen su ile suyu karıştırırsın Ayran olur, bazen de Yoğurt ile suyu karıştırırsın, adına Rakı derler… Eğer bu karışım tek ile duble arası bir yerdeyse tadına doyum olmaz. Fakat sofra ciddiyet gerektirir… Bu yazının yeri veya sırası yok. Tamamen bir nöbet çıkışında, hatta oldukça mutluyken beni hüngür hüngür ağlatan... Continue Reading →

ALMANCI YAZILIR ALAMANCI OKUNUR 12

Sonraki hafta hepimiz için oldukça zorlayıcı geçti. Ben hekim olarak ve bir kadın doğumcu olarak, yeni doğan bebek hakkında ne kadar az şey bildiğimi fark ettim. Aslında biz kadın doğumcular sadece anne karnında olan şeylerden haberdarmışız, sürpriz yumurta çıkınca elim ayağım birbirine dolaşmıştı. Yeni doğan bir bebek ne kadar yer, ne sıklıkta yer, ne sıklıkta... Continue Reading →

ALMANCI YAZILIR ALAMANCI OKUNUR 11

Cuma akşamı Türkiye’ye indim. En son çalıştığım yer Bolu’ydu ve orada çok güzel arkadaşlıklar edinmiştim. Doğum öncesi hafta sonu Bolu’ya ziyarete gittim. Nasıl geçiyordu? Eh, içgüveysinden hallice işte diyordum. Beraber çalışmayı özlemiştim, aslında çalışmayı özlemiştim. Kısa hafta sonu gezmesinden sonra Pazar günü akşam saatlerinde İstanbul’a döndüm. Ablam sabahtan hastaneye yatmıştı. ‘Gelmene gerek yok, yarını bekliyoruz,... Continue Reading →

ALMANCI YAZILIR ALAMANCI OKUNUR 10

Sabah erkenden kalktım, ufak bir kahvaltı sonrası hastaneye doğru yola koyuldum. Yürüyerek 10 dakikada varabiliyordum. Sabah toplantısı saat 7.45’te başlıyordu. Almanya’da tüm hastanelerde sabah toplantısı yapılır, nöbetçi nöbette yatırdığı hastaları ve nöbette olan önemli olayları anlatır, iş bölümü yapılır, sonra herkes görev yerine giderdi. Ben de kısaca kendimi tanıttım. O gün doğum servisinde bir asistan... Continue Reading →

ALMANCI YAZILIR ALAMANCI OKUNUR 9

Hayallerimin hastanesine görüşmeye gittim. Şef çok zarif ve güler yüzlü biriydi. İlk sorular kolaydı, ‘ne kadar zamandır buradasınız, ileride Almanya’da çalışmayı istiyor musunuz, daha önce nasıl hastanelerde çalıştınız, tecrübeleriniz neler?’ gibi cevapları açık ve net olan sorulardı. Cevaplanması çok zor bir soru vardı ki, o da ‘neden Almanya’ya geldiniz?’ idi. Çünkü mesleğimi olması gerektiği gibi,... Continue Reading →

ALMANCI YAZILIR ALAMANCI OKUNUR 8

Aybike ile Miray gittikten sonra biraz daha toplamıştım kendimi. Önümde çözmem gereken bir sorun daha vardı. Vizem ekimde bitiyordu ve uzatmak için şimdiden randevu almalıydım. Ayrıca bir an önce B2 sertifikası almam ve FSP için başvurmam gerekiyordu. Çözülmesi gereken problemleri çözebilecek güce kavuşmuştum. Goethe’de aldığım 1 aylık eğitim sonrası, konuşma kompleksim biraz kırılmış, 3-5 cümle... Continue Reading →

ALMANCI YAZILIR ALAMANCI OKUNUR 7

Mayıs ayında memnun olmasam da gittiğim kursa devam ediyordum. Tüm kurs ücretini peşin ödemiştim ve vazgeçersem en az bir aylık kurs ücreti yanacaktı. Son şans diyordum kendi kendime. En son derste bir dinleme alıştırması yapacaktık. Bir metin dinletiliyor, sonrasında konuyla ilgili soruları cevaplandırmamız gerekiyordu. Öğretmen ikinci dinleme sonrası, ‘anladınız mı, sorulara geçelim mi?‘ diye sordu.... Continue Reading →

ALMANCI YAZILIR ALAMANCI OKUNUR 6

Evimi sonunda bulmuştum, ama kurs hala berbat gidiyordu. En azından sabit evimi bulduğum gibi yapmak istediğim bir şey vardı. Benden yaklaşık 600km uzakta olan amcamı, kuzenimi ve İstanbul’da at çiftliğinden tanıdığım Petra’yı ziyaret etmek istiyordum. Bu evsizlik ve belirsizlik süreci beni çok yormuş, bir hafta sonu için de olsa eskiden tanıdığım ve güvendiğim insanlarla vakit... Continue Reading →

ALMANCI YAZILIR ALAMANCI OKUNUR 5

Ablamların ziyareti sonrası çözülmesi gereken bir problem daha vardı. Mart ayında kalacak yerim de hazırdı, 5 gün hariç. Bahsettiğim 5 gün içinde Düsseldorf’ta büyük bir kongre vardı ve çoktan bütün oteller tutulmuştu. Ne otel, ne de Airbnb aracılığıyla köpekle kalabileceğim bir yer bulamıyorduk. İki ihtimal vardı, ya kuzenime rica edecek ve 5 gün onlarda konaklayacaktım,... Continue Reading →

WordPress.com'da ücretsiz bir web sitesi ya da blog oluşturun.

Yukarı ↑